You run, we care!

Afgelopen vrijdag was ik te gast bij Marathons International in Rotterdam. Al 40 jaar is deze organisatie toonaangevend in het organiseren van marathonreizen. You run, we care is zo’n beetje hun lijfspreuk en tevens de naam van het arrangement dat Sina en ik gekozen hebben voor ons New York City marathon avontuur in november! Ik was wel eens nieuwsgierig hoe het eraan toe gaat in zo’n gespecialiseerde reisorganisatie. Lees hieronder mijn ervaring.

“Welkom!” Een hartelijke blik ontvangt mij, het is Sylvia van Loon (manager van Marathons International). Ik ben blij verrast. Dit strookt niet met mijn beeld hoe een reisbureau eruitziet. Hier geen rekken vol met standaardbrochures en allemaal balies. Niets van dat. De ontvangstruimte is een grote kamer met riant uitzicht op het Manhattan aan de Maas. Hier geen standaard, wél maatwerk!

Kippenvel moment

Als aankomend marathonrenner heb ik, ondanks alle al gerende kilometers in de afgelopen maanden, natuurlijk geen ‘clue’ wat ’t eigenlijk gaat zijn om 42 km en 195 meter aan één stuk te rennen. Ik ben dus vooral nieuwsgierig naar verhalen en Sylvia stelt me niet teleur. “Vorig jaar stond ik op Schiphol met een huilende deelneemster aan onze marathonreis naar New York. Zij was net die week geblesseerd geraakt en bang dat ze niet kon meelopen in de grote race. Ik riep onze fysiotherapeut erbij en hij zei meteen dat hij de vrouw nog diezelfde avond in haar hotel in New York zou gaan behandelen. Dat heeft hij gedaan, en ook intensief de dagen erna tot aan het moment van de start op zondagochtend. Niet alleen heeft de deelneemster de finish gehaald, het was nog een hele beste tijd ook!” aldus Sylvia. Ik vind het een mooi staaltje ‘you run, we care’ en hoop tegelijkertijd in mijn hart dat wij de fysiotherapeut op deze manier niet nodig gaan hebben!

Denk je dat Sina en ik na de race nog kunnen lopen?

’s Avonds na de marathon is er een ‘fun after the run’ party en met het oog op de geleverde inspanning was ik benieuwd of hier veel deelnemers aanwezig zijn. Sylvia vertelt opnieuw ronduit. “Deze party is hét moment dat ik van iedereen zijn of haar verhaal van de race hoor. En elk verhaal is anders. Zo mooi! Natuurlijk zijn er ook gasten die er voor kiezen om op hun hotelkamer te blijven, maar Renata: jij en Sina moeten dit feestje beslist meemaken, hoor.” Sylvia vervolgt haar enthousiaste relaas met de mededeling dat ze dit jaar wel een andere locatie kiezen. De vorig jaar geboekte Dream rooftop bar and nightclub kende nog een paar traptreden tot aan de rooftop lounge. “Het trapje omhoog konden alle marathondeelnemers nog wel maken… weer naar beneden komen was andere koek” lachte Sylvia schalks, waarop ik schaterlachend terugkaatste dat ik dit wel een beetje gemeen vond en hoop op een rooftop dit jaar zonder trapjes!

Tips en tricks

Deelnemers uit voorgaande jaren hebben Sylvia ook alle mogelijke tips en tricks gegeven. Als het bijvoorbeeld regent, dan wil je niet al met natte sokken aan de start staan. Plastic boterhamzakjes over de sokken en dan de schoenen aan, houden de voeten droog. Net vóór de start is het dan wel zaak de zakjes te verwijderen, uiteraard… Of die deelnemer die zei dat hij zijn sokken binnenstebuiten droeg. “Waarom doe je dat dan?” vroeg Sylvia. Hij antwoordde dat hij zo geen naden had die over de huid schuurden. Tja, je moet het maar weten!

Marathons International-collega Marjolein komt er ook nog bij en het gesprek gaat aangenaam verder. Soms betrap ik me erop dat ik door het grote raam naar buiten tuur, kijkend naar het Manhattan aan de Maas, en al wegdromend zie en hoor ik Sina en mijzelf al door de straten van New York rennen!

Als ik afscheid neem, zie ik dat de tijd voorbij is gevlogen. Ik red het nooit om tegen 17.00 uur in Nuth te zijn voor de geplande training met Sina. Via een appje laat ik haar dit weten. Toch wacht ze op mij en samen maken we nog een half uurtje vol. Ik vertel honderduit over mijn belevingen van die dag. Bij thuiskomst ligt er bij mij en bij Sina thuis de nieuwste uitgave van Runner’s World in de bus. Een jaarabonnement van Marathons International als cadeautje voor onze boeking. Een mooie aanvulling op onze training en aanstaande reis naar het Manhattan van New York! Nog maar 223 dagen…

Reacties (3):

  1. Guy van Grinsven

    26 maart 2017 at 09:59

    Goed zo Renata: dat trapje dat ken ik wel..
    Maakte er een roltrap van bij het verlaten…😀

    Beantwoorden
  2. Roger van der Linden

    26 maart 2017 at 12:04

    Zoals je waarschijnlijk nog weet heb ik 2009 mijn reis ook geboekt bij Marathons International. Prima club die er inderdaad altijd voor je zijn.
    Bij ons haalde overigens ook niet iedereen het feestje ’s avonds 😉

    Beantwoorden
    • Renata Chiaradia

      26 maart 2017 at 20:08

      Ik heb gezien dat jij dit jaar opnieuw de NYC marathon rent voor KIKA. Geweldig!! Misschien gaan we elkaar in het grote Manhattan nog tegen komen.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Phidippides marathon movie

 Phidippides was een Griekse koerier naar wiens langeafstandsloop na de Slag bij Marathon het sportevenement de marathon is genoemd. Phidippides is ook de titel van de door Guy van Grinsven gemaakte documentaire die in 26 minuten op zeer bijzondere wijze de weg in beeld brengt die ik met hulp en steun van Sina heb kunnen afleggen om mijn doel – de finish in de NYC marathon – te bereiken.

NY marathon is emotie

5 uur, 13 minuten en 50 seconden hebben we er over gedaan. Wat was ‘t emotioneel. Ik heb gezien dat lopers tijdens de race aan andere lopers die ze helemaal niet kenden vroegen hoe het ging. Politie-agenten aan de kant van de straat gingen enthousiast uit hun dak. Ik zag smiles en tranen en had die zelf ook. Hier het verslag van de NYC marathon. Meer dan 55.000 lopers en meer dan 2,5 miljoen mensen aan de kant. Daaronder mijn broer en mijn schoonzus!