Twijfel en verwondering

Een recent artikel in Runner’s World over twijfelen inspireerde mij tot deze blog. Op 25 juni loop ik de halve marathon van Roosendaal. Deze is niet het einddoel. Dát is de marathon van New York in november. Wél een goede ervaring om de wedstrijdsfeer te proeven en in een grote groep renners mijn eigen tempo te blijven lopen.
Daarvoor heb ik nu meer dan een jaar getraind… en help… de twijfel heeft toegeslagen! Kan ik het wel? Heb ik voldoende getraind? Wat als…?

Tot in de puntjes voorbereid

Sina heeft me tot in de puntjes voorbereid. Ik heb conditie. Ik kan de afstand rennen.
Ik beheers – redelijk – de techniek van het hardlopen. En mentaal weet ik inmiddels, dat ik in het begin veel te hard van stapel wil lopen en dat ik me dus moet beheersen!

Waarom dan toch twijfel?

Misschien wel omdat mijn sterrenbeeld Vissen is. Himmelhoch jauchzend und zum Tode betrübt. Simpel vertaald, vissen leven in twee werelden. Misschien ben ik overgeconcentreerd en in plaats van de halve marathon als een training te beschouwen, wil en zal ik nu opeens de wedstrijd winnen.

Faalangst speelt ook mee

Want voor het eerst ga ik alleen rennen. Sina is nog herstellende van haar heupoperatie. Tegelijkertijd weet ik als geen ander hoeveel ik getraind heb. Hoe serieus ik er naartoe hebt geleefd, wat ik er allemaal voor heb moeten doen én laten! En toch… heel eerlijk…. ik heb mezelf en ook Sina gek gemaakt de afgelopen dagen.

Gelukkig ben ik weer in balans. De preek van Sina heeft geholpen. De komende dagen zijn nog een paar rustige trainingen gepland en is er een goede mix tussen rust en inspanning. Tussen ratio en emotie. Wat kan er mis gaan… helemaal niets. Ik start en ik finish en ik laat me niet gek maken. Vooral niet door mezelf.

Chaperon

En gelukkig hoef ik toch niet alleen naar Roosendaal te gaan. Sina tenslotte kan nog niet mee omdat ze pas geleden weer aan haar heup is geopereerd en moet herstellen. Maar gelukkig, Guy van Grinsven, fotograaf én vriend chaperonneert, chauffeert en fotografeert. Geweldig om dit zo samen te mogen doen.

Reacties (7):

  1. Yvonne

    18 juni 2017 at 09:22

    Ik ga je volgen met deze halve marathon! Zet ‘m op !! Fijne zondag en met hartelijke groet!

    Beantwoorden
  2. Karin de Bie

    18 juni 2017 at 09:35

    Herkenbaar die twijfel!! En toch gaat her je lukken na al die voorbereiding en inspanning. Zet m op!!

    Beantwoorden
  3. Roger der Linden

    18 juni 2017 at 11:19

    Dat is precies waarom je zo’n test doet: om de twijfel de baas zijn en zelf te ervaren dat je dit gewoon kunt. En zelfs als er volgende week dingen tegenvallen is de test geslaagd omdat je dan weet waaraan je moet werken.
    You can do this girl en ik ga je zeker volgen!

    Beantwoorden
  4. Miep

    18 juni 2017 at 12:26

    Dag Renata,
    Logisch dat je af en toe twijfelt, dat is heel goed te begrijpen..
    Sina is jouw trouwe metgezel en moet nog revalideren, wat haar overigens heel goed lukt..!
    Jou lukt dat ook absoluut en zeker met je geweldige inzet.
    Niet te veel denken, maar gewoon doen..ga ervoor..!
    Ik weet zeker dat je dat lukt..
    Lieve groet van Miep.x

    Beantwoorden
  5. Pluis Jacques

    18 juni 2017 at 14:55

    Renata, de mens lijd het meest ,het lijden dat hij vreest
    deze spreuk heb ik van een goede oude kennis.

    Beantwoorden
  6. isabelle

    19 juni 2017 at 14:27

    ervoor gaan !!!! Succes in bocca al lupo ! Isabelle

    Beantwoorden
  7. Huub

    23 juni 2017 at 22:08

    Hallo Renata.
    Heel veel succes.
    Tip: Start vooral niet te snel, dit betaald zich dubbel terug tijdens de laatste helft van de run.
    Je hebt hard getraind dus geloof in jezelf, je kunt het, en loop vooral voor je plezier.
    Groet, Hardloopveteraan Huub.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Phidippides

Phidippides was een Griekse koerier naar wiens lange afstandsloop na de Slag bij Marathon het sportevenement de marathon is genoemd. Phidippides is ook de titel van de door Guy van Grinsven gemaakte documentaire die in 26 minuten op zeer bijzondere wijze de weg in beeld brengt die ik met hulp en steun van Sina heb kunnen afleggen om mijn doel – de finish in de NYC marathon – te bereiken.

NY marathon is emotie

5 uur, 13 minuten en 50 seconden hebben we er over gedaan. Wat was ‘t mooi én emotioneel. Ik heb gezien dat lopers tijdens de race aan andere lopers die ze helemaal niet kenden vroegen hoe het ging. Politie aan de kant van de straat ging helemaal uit hun dak. Ik zag smiles en tranen en had die zelf ook. Hier het verslag van de NYC marathon. En nog meer foto’s.