To make sense out of change is to plunge into it and join the dance

Ruim twee maanden na het breken van mijn heup en de daaropvolgende operatie ben ik voor het oog van velen alweer ver hersteld. Ik loop al bijna zonder stok en ik kan met alle apparaten in de sportschool weer redelijk goed ‘uit de voeten’. Bij mij persoonlijk nemen de twijfels over mijn volledige herstel echter juist toe.

Mensen, zowel individueel als in teams, het beste uit zichzelf laten halen, dát is waar mijn hart ligt. Daarom heb ik jaren geleden de administratieve sector met zijn koude, kille cijfers achter me gelaten om van mijn passie mijn werk te maken: mensen begeleiden met sport en het creëren én continueren van een gezonde leefstijl.

Hoe kun je zo dicht mogelijk bij jezelf blijven en tegelijkertijd boven je kunnen presteren zonder daarbij je grenzen over te gaan? Dat is alleen mogelijk door de competitie met jezelf aan te gaan en concrete doelen te stellen. Ik ben niet bang om te confronteren daar waar nodig is en daag teams en mensen uit om buiten hun comfort zone te denken en te werken zonder zichzelf daarbij te verliezen. Ik ben een echt gevoelsmens en werk bij al mijn klanten vanuit mijn gevoel. En nu ik ook mijn eigen personal trainer ben in mijn revalidatieproject, speelt dat gevoel ook een grote rol.

Een van de grote beenspieren is door de breuk en vervolgens de operatie zwaar beschadigd. Er is een reële kans dat deze niet volledig herstelt. Tevens is een aantal spieren verzwakt, met name mijn bilspier. Hierdoor heb ik een soort waggelloop (Trendelenburg) waarbij de linkerkant van mijn heup tijdens het lopen iets naar beneden zakt. Als ik dit niet onder controle krijg, betekent dit voor mij dat ik niet meer zou kunnen hardlopen… Een gedachte die ik erg beangstigend vind.

Onder mijn klanten heb ik tal van rationele mensen die mij complimenteren hoe ver ik al ben. En daarin hebben ze gelijk. Ik heb in twee maanden tijd alles eruit gehaald wat erin zit en dat blijf ik doen. Ook ik ben de competitie met mezelf aangegaan. En daarin doe ik alles om volledig te herstellen. Ik luister goed naar mijn fysiotherapeut en naar mijn lichaam. Ik doe met grote discipline mijn oefeningen én ik heb mijn voeding aangepast met extra vitamines, mineralen en eiwitten die mijn lichaam nu nog meer dan voorheen nodig heeft.

Rationeel heb ik er alle hoop en vertrouwen in dat ik volledig herstel en binnenkort weer mag beginnen met hardlopen en weer zware krachttraining kan doen… Als gevoelsmens echter heb ik een hoog ontwikkelde lichamelijk-motorische intelligentie en die voedt mijn angst dat ik als sporter niet meer terugkom op mijn oude niveau. Niet de bedreiging voor het lichamelijk welzijn zorgt bij mij voor de meeste stress, maar de bedreiging voor mijn identiteit als atleet. In alles wat ik doe, ga ik voor goud! En bovendien is mijn blessure niet alleen voor mijzelf een zware uitdaging, maar ook voor mijn directe omgeving en echtgenoot. Daarbij komt dat ik het fijn vind om vrij te bewegen. In rennen en krachttraining kan ik mijn gevoel kwijt. Als ik mezelf wil ‘ontladen’, dan ga ik graag een stuk rennen of zware gewichten heffen. Wat mis ik beiden toch!

In de tweede week van november ga ik wederom voor controle naar de chirurg . Dan wordt opnieuw een röntgenfoto gemaakt en wordt mijn loophouding bekeken. Tot die tijd kan ik alleen nog maar oefenen zodat ik groen licht krijg om samen met mijn fysiotherapeut te kijken of hardlopen al mogelijk is.

Ondertussen maakt Renata grote sprongen en ben ik supertrots op haar. Haar zien genieten en groeien verlicht bij mij de pijn en steunt mij in mijn persoonlijke marathon die begon op 14 augustus toen ik mijn heup brak.

Reacties (7):

  1. Guy van Grinsven

    23 oktober 2016 at 08:35

    Met zo’n wilskracht doe jij die marathon nog hinkelend! Keump good!x

    Beantwoorden
  2. Donna

    23 oktober 2016 at 10:07

    Goh Sina pittig verhaal dit. Ik hoop echt dat je op je doorzettings vermogen weer helemaal de oude wordt want dan komt het wel goed. Succes👍

    Beantwoorden
  3. Yvonne

    23 oktober 2016 at 10:19

    Lieve Sina, je bent goed bezig, lees ik, maar dat was wel al duidelijk. De gezonde twijfel die je beschrijft is goed en laat zien dat je echt met twee benen op de grond staat en de realiteit niet uit het oog bent verloren. Heel sterk! En juist hard nodig voor een duurzaam herstel. Dank voor je update en een fijne zondag! 😘

    Beantwoorden
  4. Evelien

    23 oktober 2016 at 12:14

    Wat is sterk en wat is zwak? Slaat de twijfel toe als je zwak bent of juist als je heel sterk bent en weet dat je niet in de toekomst kunt kijken. Ik train nu een paar maanden met jou Sina en zie een grote vrouw in een klein lichaam. Wat de toekomst ook brengt je maakt er het beste van.
    Dat is ook wat je mij steeds voor houdt. Door jouw training ga ik buiten mijn comfort zone en dat is fijn voor een ” control freak” ;). Ik weet dat ik nog een lange weg moet bewandelen, rennen, pushen, springen, voordat ik ben waar ik wil zijn. Het is dan fijn om van jou een compliment te krijgen dat ik goed bezig ben. Ook als bij mij de twijfel toeslaat.
    Ik zie je weer over een paar weken. Tot die tijd veel succes en sterkte gewenst.

    Beantwoorden
  5. Renata Chiaradia

    23 oktober 2016 at 13:36

    Bewegen ontstaat vanuit stilstand. Net zoals je het beste geluid hoort vanuit stilte. Zo hoort bij sterk zijn automatisch ook twijfel. Dat maakt jou zo krachtig, fysiek en mentaal. En juist daarom voel ik mij met jou en jouw aanpak zo vertrouwd. Ik kan me geen betere personal trainer wensen.

    Beantwoorden
  6. Hans Jongen

    24 oktober 2016 at 10:51

    Bloemetje,
    In het verleden heb je al eens blijk ggegeven dat je wilskracht je boven jezelf uit tilt.
    Diezelfde wil ga je nu inzetten om de lasten naar lusten om te zetten. We blijven je in de gaten houden en met opgeheven vingertje onze zorg uitspreken!
    Hans.

    Beantwoorden
  7. jacques pluis

    24 oktober 2016 at 16:56

    heel veel sterkte en vooral wijsheid of die loop door moet gaan ,
    veel groeten van Jacques .

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Phidippides marathon movie

 Phidippides was een Griekse koerier naar wiens langeafstandsloop na de Slag bij Marathon het sportevenement de marathon is genoemd. Phidippides is ook de titel van de door Guy van Grinsven gemaakte documentaire die in 26 minuten op zeer bijzondere wijze de weg in beeld brengt die ik met hulp en steun van Sina heb kunnen afleggen om mijn doel – de finish in de NYC marathon – te bereiken.

NY marathon is emotie

5 uur, 13 minuten en 50 seconden hebben we er over gedaan. Wat was ‘t emotioneel. Ik heb gezien dat lopers tijdens de race aan andere lopers die ze helemaal niet kenden vroegen hoe het ging. Politie-agenten aan de kant van de straat gingen enthousiast uit hun dak. Ik zag smiles en tranen en had die zelf ook. Hier het verslag van de NYC marathon. Meer dan 55.000 lopers en meer dan 2,5 miljoen mensen aan de kant. Daaronder mijn broer en mijn schoonzus!