Samen succes vieren

Als je harder zwemt, fietst of rent dan je conditie je toestaat, word je kortademig. Dat is over het algemeen normaal. Maar het kan ook een teken zijn van astma. En daar heb ik last van. Tegelijkertijd heb ik een weg gevonden om mijn conditie te verbeteren. En daar gaat dit verhaal over. Iedereen heeft wel wat. Blijf je erover praten of piekeren of doe je er wat aan?

Astma is een ontstekingsproces van slijmvlies in de luchtwegen, waarbij in toenemende mate vernauwing en verkramping van de luchtwegen optreedt. Mijn longen ‘bewegen’ en zijn niet stabiel. De ernst van astma wordt bepaald door de mate van vernauwing van de luchtwegen in combinatie met klachten zoals hoesten en slijm opgeven. Mijn conditie varieert van ‘licht’ tot ‘ernstig astma’.

Longfunctietest 

4 April was ik op bezoek bij longarts Simone van Haarlem. Zij is gespecialiseerd in sportgerelateerde klachten en inspanningsfysiologie. Als zodanig heeft ze aan de basis gestaan van de nieuwe afdeling Sportgeneeskunde in het St. Antonius ziekenhuis in Utrecht. Longarts, sportarts, sportfysiotherapeut, sportdiëtiste en longfunctie zitten daar bij elkaar. Om de drie maanden kom ik hier blazen om daarna intensief met dokter van Haarlem te bespreken wat de training van Sina met mij doet, welke verbeteringen er te zien zijn en óf de medicijnencombi nog verder aangescherpt kan worden, zodat mijn longfunctie nog meer verbeteren kan en ik langer kan hardlopen. Dokter van Haarlem is zelf ook sporter en erg geïnteresseerd. Zij steunt zij mij in mijn streven om alles uit mezelf te halen wat er in zit.

De longfunctie wordt voornamelijk bepaald door geslacht, leeftijd en lichaamsgrootte. Zowel het longvolume als de 1 seconde-waarde worden bepaald met een spirometrietest. Bij deze test wordt er door een mondstuk geademd, waarbij de hoeveelheid in- en uitgeademde lucht wordt gemeten. Wanneer er maximaal in- en daarna maximaal wordt uitgeademd, is de Forced Vital Capacity (FVC) bekend. Dit geeft aan hoeveel lucht er maximaal kan worden uitgeademd na een diepe inademing. Leuk, maar als ik de lucht niet snel in-, maar vooral ook niet snel uitgeademd krijg, is er geen goede verversing van de lucht mogelijk. En ben ik benauwd!

De spirometrietest is vooral ook nuttig om te kijken of er ‘afwijkingen’ zijn in de snelheid waarmee de lucht kan worden verplaatst. Dit is te zien bij een test waarbij ik snel en zo diep mogelijk in- en uitadem. Ik adem dan in korte tijd minder lucht uit dan gemiddeld. Na de eerste test krijg ik Ventolin toegediend waardoor de verkramping van de spiertjes wordt opgeheven. Als ik dan na 10 minuten weer blaas en er is een duidelijke verbetering in de snelheid van uitademing te zien, weet de dokter dat ik nog steeds de mogelijkheid heb om mijn longfunctie te verbeteren. En hier gaat dokter van Haarlem dan mee aan de slag. Mijn laatste test op 4 april was trouwens bijzonder goed. Ten opzichte van 6 maanden geleden was er een significante verbetering te zien van maar liefst 11%! De dokter was zo mogelijk nog blijer dan ikzelf.

Omgaan met astma

Astma wordt veroorzaakt door ontstekingen en dus neem ik dagelijks medicijnen. Dat zijn er veel. ’s Ochtends en ’s avonds een luchtwegverwijderaar en ontstekingsremmer , ’s middags nog eens een ontstekingsremmer, een neusspray, onderhoudspilletje en vlak voor het sporten nog een extra pufje Ventolin. Sommige astmamiddelen staan op de dopinglijst.

De volgende keer dat ik de dokter spreek zal ik eens vragen hoe dat zit met oog op de deelname aan sportwedstrijden. Misschien moet ik voor de marathon in New York wel dispensatie aanvragen?

Dr. Custers, Zuyderland Ziekenhuis Heerlen

Longarts Simone van Haarlem, St. Antoniusziekenhuis Utrecht

We go for gold

Ik prijs me gelukkig dat mijn longarts dokter Custers van Zuyderland mij geadviseerd heeft om óók een longarts gespecialiseerd in sport te gaan raadplegen. Samen gaan we onder leiding van chef d’equipe, trainer én vriendin Sina, voor goud. En goud betekent in mijn geval niet de snelste tijd, maar wel én vooral genieten van sport en wat het voor mij en mijn lichaam doet! Supertrots zat ik met mijn Venloop medaille in de wachtkamers van dokter Frank Custers in ziekenhuis Zuyderland en dokter Simone van Haarlem St. Antonius ziekenhuis. En graag gingen ze met mij op de foto. Zó leuk en inspirerend. Gewoon geweldige mensen die samen met mij de grenzen opzoeken! Die grens ligt nu op 16 km aan één stuk en binnenkort gaan we hier overheen. Als ik ’t niet zelf deed, zou ik het niet geloven.

En ook longarts in ruste, dr. Frans Maessen Weverziekenhuis Heerlen (nu Zuyderland) werd door mij bezocht en bijgepraat over ‘mijn marathon’. Hij kon het niet geloven dat ik dit ging doen. Hij kende mij al als 8-jarig meisje en altijd kortademig. Als het met de lucht niet meer ging, konden mijn ouders dr. Maessen altijd bellen. Ik ben hem heel erg dankbaar voor zijn goede zorgen. Nog steeds.

Reacties (6):

  1. Karin de Bie

    16 april 2017 at 09:59

    Super!! En herkenbaar!! Astma-en girlpower!

    Beantwoorden
    • Henny

      29 augustus 2019 at 13:29

      Zeer slechte longarts heeft al zoveel verkeerde fouten gemaakt hoor niet als arts te werken

      Beantwoorden
  2. Sina Pellegrom

    16 april 2017 at 13:47

    Renata heeft er voor besloten om iets aan haar klachten te doen en voor mij is het geweldig om te zien hoe ze vooruit gaat. En ook fijn om mee samen te werken, want sommige trainingen zijn vrij zwaar voor haar, maar je zult haar nooit horen klagen!

    Beantwoorden
  3. guy

    16 april 2017 at 16:27

    schatjes, ik ga ook graag met jullie op de foto, zelfs zonder medaille ben ik er al trots op!

    Beantwoorden
  4. Miep

    17 april 2017 at 19:16

    Wat fijn..!
    Het kom steeds korter bij.Met alle respect voor jullie doorzetten.
    Ik wens jullie beide veel succes toe..!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Phidippides

Phidippides was een Griekse koerier naar wiens lange afstandsloop na de Slag bij Marathon het sportevenement de marathon is genoemd. Phidippides is ook de titel van de door Guy van Grinsven gemaakte documentaire die in 26 minuten op zeer bijzondere wijze de weg in beeld brengt die ik met hulp en steun van Sina heb kunnen afleggen om mijn doel – de finish in de NYC marathon – te bereiken.

NY marathon is emotie

5 uur, 13 minuten en 50 seconden hebben we er over gedaan. Wat was ‘t mooi én emotioneel. Ik heb gezien dat lopers tijdens de race aan andere lopers die ze helemaal niet kenden vroegen hoe het ging. Politie aan de kant van de straat ging helemaal uit hun dak. Ik zag smiles en tranen en had die zelf ook. Hier het verslag van de NYC marathon. En nog meer foto’s.