Now I know, how I run

Inzicht krijgen in mijn hardlooptechniek, het allermeeste eruit halen en zo mogelijk mijn stijl nog verbeteren… dat wilde ik wel! 

Hardlooplab in Den Bosch

Na een korte intake werd mij gevraagd schoenen en sokken uit te doen om eerst met blote voeten op de loopband te rennen. Rennen op blote voeten voelt een beetje gek. Het is echter wel de meest natuurlijke manier van lopen en zo de beste manier om te zien hoe de voetboog zich spant en ontspant tijdens het rennen. Ik draag al jarenlang steunzooltjes (platvoeten) en was verbaasd om op film te zien dat mijn voeten zonder de ondersteuning van zooltjes toch een mooie voetboog laten zien en dat ik keurig recht op mijn voorvoet land bij het hardlopen.

Na dit ‘bloot’ rennen, deed ik mijn sportsokken en hardloopschoenen weer aan en mocht ik opnieuw aan de slag op de loopband. Mijn linkervoet landde nu helemaal niet meer recht op de voorvoet maar vertoonde een sterke afwijking waarbij ik links landde op de rand van de voet. Met mijn rechterbeen ‘sloeg’ ik een beetje uit naar rechts. Er was dus wel degelijk winst te behalen. En gek genoeg begonnen ze niet met mijn benenwerk maar met mijn armen!

Ik loop en ren namelijk een beetje als een bodybuilder. Sina corrigeert mij hier natuurlijk op, maar ik loop al 55 jaar zo… Krijg dat er maar eens uit! Gedurende ruim een kwartier trainde ik in het Lab om armen hoger én dichter op mijn romp te houden en sneller te bewegen. De voeten volgen dan vanzelf en met minder energie kon ik harder lopen. Door af en toe mijn handen open te draaien alsof ik een kommetje thee vasthield, ging ik minder zwalken én dus rechter vooruit lopen. Ook dat is handig als je een marathon wilt rennen.

Na de armtraining ging de focus naar mijn voeten. De podoloog vroeg of ik soms bewust ‘fluisterend’, dus stil wil hardlopen. Ik moest toegeven dat ik dit inderdaad doe. Als ik de voeten echter bewust platter laat vallen, ontspannen ze zich meer en ga ik bij een lange duurloop minder pijn krijgen.

Reacties (2):

  1. Evelien

    27 augustus 2017 at 13:48

    Interessant om te lezen en goed om te weten. Eigenlijk zou iedere loper dit een keer moeten doen

    Beantwoorden
  2. Guy van Grinsven

    27 augustus 2017 at 14:42

    Het blijft me verbazen hoe je iedere keer weer het onderste uit de kant weet te halen! Bravo

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Phidippides

Phidippides was een Griekse koerier naar wiens lange afstandsloop na de Slag bij Marathon het sportevenement de marathon is genoemd. Phidippides is ook de titel van de door Guy van Grinsven gemaakte documentaire die in 26 minuten op zeer bijzondere wijze de weg in beeld brengt die ik met hulp en steun van Sina heb kunnen afleggen om mijn doel – de finish in de NYC marathon – te bereiken.

NY marathon is emotie

5 uur, 13 minuten en 50 seconden hebben we er over gedaan. Wat was ‘t mooi én emotioneel. Ik heb gezien dat lopers tijdens de race aan andere lopers die ze helemaal niet kenden vroegen hoe het ging. Politie aan de kant van de straat ging helemaal uit hun dak. Ik zag smiles en tranen en had die zelf ook. Hier het verslag van de NYC marathon. En nog meer foto’s.