Winterweer speelt parten

Eind december liep ik samen met Sina mijn tot nu toe langste afstand op één dag: 14,4 km. Sindsdien ben ik door een luchtweginfectie, waarvan ik ondanks antibiotica en prednison maar langzaam herstel, aan het kwakkelen. Met extra hulpmiddelen kan ik nu toch weer buiten trainen.

Voor veel astmapatiënten, en ook voor mij, is het winterseizoen extra lastig. Vrieskou, wind en mist verergeren de astmaklachten of lokken zelfs een astma-aanval uit. Bij het rennen wordt geadviseerd om zo veel mogelijk door de neus te ademen, zodat de lucht als het ware voorverwarmd wordt. Bij mij gaat dit niet, omdat ik zo onvoldoende lucht krijg. Ik adem dus alle koude lucht door de mond in, met als consequentie dat de vrieskou direct door de mond in mijn longen komt. Dit leidt tot een exacerbatie, oftewel een verslechtering met klachten zoals hoesten, slijm en benauwdheid.

Om mijn longen extra warmte te gunnen en te grote temperatuurwisselingen te voorkomen, ‘pak ik mezelf daarom nu extra in’. Via internet heb ik een speciaal mondkapje gekocht dat eenvoudig via een touwtje achter de oren vastgetrokken kan worden. Omdat ik nog niet weet wat nu voor mij het meest prettige is, heb ik ook een speciaal sjaaltje gekocht dat ik voor mond en neus kan trekken. Tot mijn uitrusting behoort nu ook een bivakmuts. In het donker buiten zie ik uit alsof ik op boevenpad ben! In Finland is er een speciaal jonas warmte masker ontwikkeld om met vrieskou goed buiten te kunnen sporten. Het is een wat vriendelijkere uitvoering van een bivakmuts en komt met een speciaal mondstuk. Ik vind dit interessant om te proberen maar heb er helaas nog niet de hand op kunnen leggen.

Thuis zorg ik voor een gelijkmatig verwarmde woning en laat ik de dag- en nachttemperatuur zo min mogelijk verschillen (overdag 21 graden en ’s nachts 18 graden). Uiteraard ventileer ik ook regelmatig.

Samen met de longarts heb ik naar mijn medicatie gekeken en op dit moment gebruik ik naast mijn normale medicatie ook prednison en mijn vernevelaar. Een vernevelaar is een elektrisch apparaat dat een medicijnoplossing (vloeistof) omzet in “nevel” of “mist”. Ik kan deze nevel via een mondstuk inademen en op deze manier komt het vernevelde medicijn gemakkelijk en in de juiste hoeveelheid in de luchtwegen terecht. Alhoewel dit goed werkt, gaan mijn handen er heel erg van trillen.

Op dit moment trainen we op een lagere intensiteit en dat betekent dat ik nu achterloop op mijn schema. Pas als ik weer helemaal hersteld ben, kan ik er weer vol voor gaan. Dan worden ook extra trainingen ingelast van twee uur aan één stuk om weer in het normale patroon te komen. Ondertussen stoom ik en probeer ik zo goed mogelijk te eten en mijn lichaam te verzorgen zodat ik geen spiermassa verlies en in goede conditie blijf.

Ook verzamel ik alle marathon-reisaanbiedingen die nu binnenkomen en vanmiddag gaan Sina en ik deze bespreken en een keuze maken. De voorpret is al net zo leuk als de echte reis straks. New York, we will be ready!

 

 

Reacties (7):

  1. Miep

    22 januari 2017 at 08:27

    Dag Renata,
    Heel knap dat je toch de juiste manier zoekt om je lichaam te sparen..je bent al heel ver gekomen met alle respect..!
    Ik heb daar ook problemen mee,maar kan echt niet rennen.
    Ik loop wel veel iedere dag bijna..
    Ook vaak stukken van meer dan 15 km.
    Daarom heb ik bewust geen auto meer in Nederland wel in Zweden ..
    Ga zo door en je komt er.. en nogmaals heel veel sterkte. voor je is was zo graag gekomen
    Liefs Miep

    Beantwoorden
  2. Yvonne

    22 januari 2017 at 08:30

    Per aspera ad astra, Renata ! Heb ik onthouden van Esser. Jij misschien ook. ‘ over hindernissen naar de sterren’. Fijne week!

    Beantwoorden
  3. Linda Chiaradia

    22 januari 2017 at 09:47

    In het ergste geval moet je naar Finland. Daar ben ik al eens geweest, dus ik kan je daar goed de weg wijzen 🙂

    Beantwoorden
  4. mieke cordewener

    22 januari 2017 at 15:54

    renata, ik ben ook al eens in finland geweest dus ik kan ook meegaan !

    Beantwoorden
  5. jacques pluis

    22 januari 2017 at 17:10

    ik herken dat probleem, doorgaan maar niet overdrijven. hierna gaat je gewone leven ook door.

    Beantwoorden
  6. Roger van der Linden

    25 januari 2017 at 17:00

    Het respect voor het aangaan van deze uitdaging wordt alleen maar groter Renata. Ik hoop dat het weer voor jou snel ten goede keert.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Phidippides marathon movie

 Phidippides was een Griekse koerier naar wiens langeafstandsloop na de Slag bij Marathon het sportevenement de marathon is genoemd. Phidippides is ook de titel van de door Guy van Grinsven gemaakte documentaire die in 26 minuten op zeer bijzondere wijze de weg in beeld brengt die ik met hulp en steun van Sina heb kunnen afleggen om mijn doel – de finish in de NYC marathon – te bereiken.

NY marathon is emotie

5 uur, 13 minuten en 50 seconden hebben we er over gedaan. Wat was ‘t emotioneel. Ik heb gezien dat lopers tijdens de race aan andere lopers die ze helemaal niet kenden vroegen hoe het ging. Politie-agenten aan de kant van de straat gingen enthousiast uit hun dak. Ik zag smiles en tranen en had die zelf ook. Hier het verslag van de NYC marathon. Meer dan 55.000 lopers en meer dan 2,5 miljoen mensen aan de kant. Daaronder mijn broer en mijn schoonzus!