Zo leuk, praten met voeten!

De marathon van New York lopen in 2017 met Sina, mijn personal trainer. Het is makkelijker om in mijn comfortzone te blijven, maar sinds ik in februari van dit jaar ben begonnen met sporten, merk ik dat lichamelijk afzien mij voldoening geeft. Afzien en doorzetten op momenten dat mijn lichaam, benen en voeten nee zeggen. En dan het succes vieren dat ik mijn lichamelijke grens voorbij ben gegaan…

Tja, dát succes vieren heb ik dus moeten leren. In de hectiek van mijn dagelijkse leven als directeur van C-community in Klimmen, een succesvol reclame- en communicatiebureau, ‘ren’ ik figuurlijk van ‘highlight naar highlife’. Er is altijd veel dat gebeurt. Dat er tussendoor komt. De boel draaiende houden is complex en niet voor softies. Mijn ‘to-do’-lijst komt nooit af, want voor elk ding dat ik afstreep komen er weer vier andere dingen bij. En ondanks dat ik een snelle woorddenker ben die handig van interventieniveau wisselt en informatie makkelijk kan overdragen, begon ’t te knagen. Eigenlijk was ik altijd bezig om de verwachtingen van anderen in te vullen. Die van onze klanten, van mijn medewerkers, mijn vrienden, familie én, niet onbelangrijk, ook die van mijn dierbare maar oh zo kattige huisgenoten MammaLou en KlukKluk.

In het hardlopen ga ik uitsluitend een gesprek met mezelf aan. Ik zet de mentale boel even stil en werk met elke training toe naar het doel dat ik me gesteld heb: de finish van de New York Marathon halen op 5 november 2017. Is dat nodig? Ja, dat is nodig! Het is een cadeau voor mezelf en het helpt om de persoon te worden die ik wil zijn. De persoon waarvan ik droomde toen ik een klein meisje was en de persoon waar ik op het einde van mijn leven – hopelijk duurt ‘t nog even – trots naar terugkijk. Namelijk niet alleen succesvol zijn in de ogen van anderen. Het echte succes ook echt van binnen in mij voelen. Met sporten en hardlopen voed ik mijn geest en laat ik mijn hart spreken. Heb ik mijn astma beter onder controle en gebruik ik minder medicijnen. En beleef ik ook nog eens een hoop lol.

Vooruitgaan is blijven vernieuwen. Ik ben nieuwsgierig naar wat mijn praatgrage, eigenwijze voeten mij vandaag tijdens de sporttraining vertellen. Samen komen we er wel!

Reacties (1):

  1. Guy van Grinsven

    11 september 2016 at 10:22

    Erg mooi verwoordt Renata..
    Op een dag als vandaag 9/11 kreeg ik mijn inzicht in mijn eigen leven..

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Phidippides marathon movie

 Phidippides was een Griekse koerier naar wiens langeafstandsloop na de Slag bij Marathon het sportevenement de marathon is genoemd. Phidippides is ook de titel van de door Guy van Grinsven gemaakte documentaire die in 26 minuten op zeer bijzondere wijze de weg in beeld brengt die ik met hulp en steun van Sina heb kunnen afleggen om mijn doel – de finish in de NYC marathon – te bereiken.

NY marathon is emotie

5 uur, 13 minuten en 50 seconden hebben we er over gedaan. Wat was ‘t emotioneel. Ik heb gezien dat lopers tijdens de race aan andere lopers die ze helemaal niet kenden vroegen hoe het ging. Politie-agenten aan de kant van de straat gingen enthousiast uit hun dak. Ik zag smiles en tranen en had die zelf ook. Hier het verslag van de NYC marathon. Meer dan 55.000 lopers en meer dan 2,5 miljoen mensen aan de kant. Daaronder mijn broer en mijn schoonzus!