My dream doesn’t work, unless I do

Henry Ford zei: “of je nu denkt dat je het kunt of niet, in beide gevallen heb je gelijk”. Net als veel mensen, heb ik mijzelf veel te lang lichamelijk beperkt, omdat ik niet wist waartoe ik in staat was. Zelf geloven dat ik in staat was tot grote fysieke inspanning was dus de grootste mentale uitdaging toen ik dit jaar begon met sporten. En wat was het zwaar. Soms moest ik na een uurtje sport even naar bed, zo moe was ik. Lichamelijk welteverstaan, want mentaal zat en zit het bij mij wel goed. Als ik A zeg, zeg ik ook B. Het glas is bij mij eerder halfvol dan halfleeg en problemen zijn uitdagingen. Door te geloven dat ik de sportopdrachten die Sina mij gaf zou kunnen uitvoeren zag ik al snel een enorme stijging. Ik was in staat om mijn prestaties naar een hoger niveau te tillen en dingen te bereiken waarvan ik nooit had gedacht dat ik daartoe in staat was. Ik schudde – althans in mijn hoofd – simpelweg mijn beperkingen van mij af.

En zo stelde ik mijzelf vrijwel moeiteloos ergens afgelopen juni het ambitieuze doel om in 2017 de marathon in New York te rennen, Een doel waarvan ik wist dat ik hiervoor extreem veel moeite zou moeten doen en waarvan ik bij voorbaat niet zeker kon zijn dat ik dit doel ook echt zou kunnen halen. Ik was én ben – gelukkig – gek genoeg om te denken dat ik het kan!

Vanuit mijn carrière weet ik dat het formuleren van tastbare en specifieke doelen mensen motiveert om uitzonderlijke prestaties neer te zetten. Als het doel scherp is, kan ik het dus halen! Toen ik voor mezelf dié rode stip op de radar had bepaald, kon ik dus ook aan Sina, mijn personal trainer en mentor, vragen om een strategie uit te stippelen hoe ik de finish van de NYC marathon kon bereiken.

Succes is een keuze: dat houd ik niet alleen mijn klanten, maar ook mezelf voor als leidraad. Ik heb een keuzevrijheid en kies er bewust voor om te denken dat ik 42 km en 195 meter kan rennen en dat helpt mij al een aardig eindje op weg. Inmiddels maar liefst ruim 5 km op een snelheid van 9 km per uur. En elke week ietsje meer en ietsje sneller! Ik kies mijn gedachten dus bewust en zeg volmondig JA tegen inzichten die mij helpen om mijn doel te bereiken. Tegelijkertijd kan ik heel goed visualiseren en beeld ik mij regelmatig in hoe het voelt om straks die finishlijn daar in Central Park te zien en aan te raken.

Ik heb mezelf een groot doel gesteld. Ik geloof dat ik het kan halen en ik zie voor me hoe ik straks de eindstreep haal. Zo maak ik mezelf lichamelijk en ook geestelijk klaar voor mijn persoonlijke overwinning.

De legendarische bokser Muhammad Ali zei ooit: “Als mijn geest het zich kan voorstellen en mijn hart het kan geloven, dan kan ik het bereiken.” In deze gedachte vorm ik samen met Sina één team. Door samen te werken, alles te geven én door te zetten bereiken we elke week samen kleinere subdoelen: doelen die we vandaag, morgen, volgende week en volgende maand gaan realiseren en die gaan helpen om het grote doel volgend jaar op 5 november te halen: de eindstreep van de NYC marathon. Ondertussen geniet ik met volle teugen van alle ervaringen. Ik heb met hulp van Sina een deur gevonden waar ik eerst een muur zag en ik krijg geen genoeg van de nieuwe perspectieven die dit biedt.

Reacties (5):

  1. Yvonne

    20 november 2016 at 08:33

    Inspirerend verhaal, mooi om te lezen! Als je vandaag ook gaat trainen dan is ook het weer/ regen/wind/storm een uitdaging extra. Fijne zondag !👍😄

    Beantwoorden
  2. Guy

    20 november 2016 at 09:04

    Zo en ik je! Bravo Renata xx

    Beantwoorden
  3. Donna

    20 november 2016 at 09:13

    Leuk om te lezen, ik volg je. Veel succes. Nu al met je persoonlijke overwinning.

    Beantwoorden
  4. Chan

    20 november 2016 at 12:25

    Mooi perspectief. Sterk verwoord. Ik leef met je mee!

    Beantwoorden
  5. Hans Jongen

    20 november 2016 at 14:31

    Je formuleert het helder. Je gelooft in het doel dat je je gesteld hebt. Dan kan het niet mis gaan. En zou het niet lukken, wat heb je dan een mentale groei gemaakt!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Phidippides marathon movie

 Phidippides was een Griekse koerier naar wiens langeafstandsloop na de Slag bij Marathon het sportevenement de marathon is genoemd. Phidippides is ook de titel van de door Guy van Grinsven gemaakte documentaire die in 26 minuten op zeer bijzondere wijze de weg in beeld brengt die ik met hulp en steun van Sina heb kunnen afleggen om mijn doel – de finish in de NYC marathon – te bereiken.

NY marathon is emotie

5 uur, 13 minuten en 50 seconden hebben we er over gedaan. Wat was ‘t emotioneel. Ik heb gezien dat lopers tijdens de race aan andere lopers die ze helemaal niet kenden vroegen hoe het ging. Politie-agenten aan de kant van de straat gingen enthousiast uit hun dak. Ik zag smiles en tranen en had die zelf ook. Hier het verslag van de NYC marathon. Meer dan 55.000 lopers en meer dan 2,5 miljoen mensen aan de kant. Daaronder mijn broer en mijn schoonzus!