Aaibaar

Over het algemeen vinden mensen het grappig dat ik hardloop. Ik ben voor velen toch vooral die ondernemer die een bedrijf leidt. Mijn ambitie is groot en om het niveau neer te zetten dat ik wil, kan ik lastig zijn. Niet alleen voor anderen, ook voor mezelf. Het hardlopen laat ’n andere Renata zien.

Hardlopen maakt aaibaar.

Inmiddels trainen we vier keer in de week. Inmiddels al iets meer dan 14 km per keer. We lopen op veldwegen, fietspaden, langs het spoor of de grote weg en passeren fietsers, voetgangers en natuurlijk automobilisten.

Soms worden we toegeroepen. Meestal aardige reacties. Renfietsers steken hun duim omhoog als teken van support. En sommige automobilisten op smalle wegen maken keurig plaats voor het marathon tweetal uit Nuth.

Een enkele keer maken we ook een minder leuke ervaring mee. En duwt een automobilist ons in het voorbijgaan praktisch in de berm. Of passeert een fietser die ons iets toeroept en aan de toon te horen zeer zeker geen compliment.

Eind maart lopen we de Venloop. 10 km. Deze afstand is inmiddels geen probleem meer. De uitdaging zoeken we dan in de snelheid. Dankzij de trainingen ben ik inmiddels in redelijk goede vorm. Ook omdat het hardlopen wordt aangevuld met conditie- en krachttrainingen. En dat doet soms pijn. Lichamelijk en mentaal. Want om sterk(er) te kunnen worden moet je ook kunnen incasseren. Dat maakt hard en zacht tegelijk. Schitterend dat ik ontdek dat hardlopen mijn aaibare kant is!

Fotobijschrift:

Bij een artikel met de titel aaibaar vonden wij het onmogelijk om een foto van onszelf te plaatsen. Onze huisdieren zijn dan uitermate geschikt als ‘stand-in’.
Sina houdt van haar twee chihuahua’s Poco en Dipsy en ik van mijn huistijgers MammaLou en Klukkluk. Vandaar! Omdat het onmogelijk was om deze samen te fotograferen, kozen we een stockfoto.

Reacties (3):

  1. Guy

    12 maart 2017 at 08:19

    Nou, geen foto? Voor deze keer dan, het zij jullie vergeven omdat deze vriendjes al deze veranderingen ook in hun leven merkbaar zullen zijn..Jullie zijn nooit meer in de ‘brak’ ! ;-))

    Beantwoorden
  2. Linda

    12 maart 2017 at 10:30

    Hoe zat dat ook alweer? Iets met dat je op je huisdieren gaat lijken?
    Renata een echte lachende hardlooptijger en van Sina begrijp ik nu waar ze haar blik: ‘ik heb nog iets in petto’ vandaan heeft :-).

    Beantwoorden
  3. Hans

    19 maart 2017 at 14:44

    …maar hou de handschoenen bij de hand, ze kunnen behoorlijk venijnig uithalen.
    Over wie gaat het eigenlijk?

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Hans Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Phidippides

Phidippides was een Griekse koerier naar wiens lange afstandsloop na de Slag bij Marathon het sportevenement de marathon is genoemd. Phidippides is ook de titel van de door Guy van Grinsven gemaakte documentaire die in 26 minuten op zeer bijzondere wijze de weg in beeld brengt die ik met hulp en steun van Sina heb kunnen afleggen om mijn doel – de finish in de NYC marathon – te bereiken.

NY marathon is emotie

5 uur, 13 minuten en 50 seconden hebben we er over gedaan. Wat was ‘t mooi én emotioneel. Ik heb gezien dat lopers tijdens de race aan andere lopers die ze helemaal niet kenden vroegen hoe het ging. Politie aan de kant van de straat ging helemaal uit hun dak. Ik zag smiles en tranen en had die zelf ook. Hier het verslag van de NYC marathon. En nog meer foto’s.